فصل دوم

این مطلب توسط نویسنده‌اش رمزگذاری شده است و برای مشاهده‌ی آن احتیاج به وارد کردن رمز عبور دارید.

تولد وبلاگم مبارک

5 تیر امسال 

وبلاگم دوساله شد.

یعنی دوساله که مینویسم .

اون موقع کجا و الآن کجا

جونم اینجا بود .

الآن خیلی چیزا عوض شد 

آدما هم عوض شدن

اما باز تعلق خاطری که به این جا دارم باعث میشه همچنان باشم .

کاش دوستای وبلاگی یه خبر از خودشون بدن فقط یه خبر کوچیک حتی یه استیکر که بدونم اونا هنوز هستن .

تولد وبلاگم مبارک.

خدایکی وطن یکی

آهای تروریستی که اومدی اینجا 

بدون  اینجا هرجایی نیست 

سربازای این کشور نمیذارن دست تو و امثال  تو  به این مملکت  برسه

کار دیروزتون که فقط یه ترقه بازی بود 

لازم بشه زن و مرد این مملکت  ترک و فارس و عرب و بلوچ و لر و همه قومیت های این کشور متحد و دست در دست هم 

تفنگ دست میگیرن و تیکه تیکه تون میکنن

جونشونو میدن ولی یه وجب خاکم بهتون نمیدن 

منم جزو همین آدمام پس راتو بکش برو پیش همون ارباب بی پدرت 

برو پیش همون سعودی

که اینجا جای توِ داعشیِ بی پدر و مادر نیست

اینجا ایران جایی که دلاوراش از هزاران سال پیش زبانزد خاص و عام بودن برای دفاع از وطنشون 

جایی که این جمله توش موج میزنه

خدا یکی...

وطن یکی...

مبهم

این مطلب توسط نویسنده‌اش رمزگذاری شده است و برای مشاهده‌ی آن احتیاج به وارد کردن رمز عبور دارید.

یه روزی چقدر وبلاگ نویس بودیم

یه روزی چقدر آدم بودیم که مینوشتیم 

اما الآن همه پراکنده شدن 

کسی نیست 

زهره 

آنا 

 لپو 

مریم 

فائزه 

آقای شمس

خودم 

و خیلی های دیگه الان فقط توت زیاد مینویسه 

چیشد که اینطور پراکنده شدیم ؟

دلم میخواد دوباره جمع بشیم 

دلم برا کل کل هامون تنگ شده.

یه خبر کوچیک بدین حداقل .