زندگی بزرگسالی عجیب غریب سرویسم کرده. این حجم بی خوابی رو توی این دو سه هفته تجربه کردم و برام بعید بود. دو هفته اولی بخاطر کارهای کوه و این هفته بخاطر خودم. اعتراض ؟ خیر این تماما حاصل چیزی بود که خودم میخواستم.

جا زدن ؟ آره می‌تونی همین الان جا بزنی و برگردی همین مسیر رو ولی بعد اعتراض هرگز. 

امیدوارم این تپش قلب و حال بد از بی خوابی و  غیره و ذلک ثمر بده. 

نکته این هفته: جور استاد، به ز مهر پدر

یادآوری برای بعد: داستان روزانه 

استاد های درسی و غیر درسی م  این هفته با حرفاشون یه دور دیگه معلم بودن رو یادم دادن. 

روح و روانم فرسوده شده این هفته، این حجم سخت بودن این قضیه رو تصور نمی‌کردم، ولی خب دلم نمیاد دست کسی رو توی پوست گردو بذارم که می‌دونم الان واقعا شرایط ش رو نداره و باید کمکش کنم. باشد تا خداوند هم دست ما را در پوست گردو نگذارد.